بیست و هفت سالگی
یک روز

درست درمیانه همین کوچه

ناگهان می ایستم

و یادم می آید

...چیزی را فراموش کرده ام

کلید هست، ساعت هست}

{کیف که شاید فقط به خاطر اینکه چیزی دستم باشد می برم

خیالم راحت می شود

-چیزی نیست

و دوباره فراموش می کنم

که چیزی را فراموش کرده ام

که کلید نیست، ساعت نیست

و حتی کیف که تنها بخاطر اینکه چیزی دستم باشد می برم
چیزی نیست

چیزی که یک روز

حتما

ناگهان درست در میانه همین کوچه

خواهم ایستاد

و بیاد خواهم آورد...

84/25/12